WAT IS EEN LEERSTOORNIS?

Een leerstoornis is een probleem dat zich voordoet tijdens de prille kinderjaren in het leren van allerlei vaardigheden, zoals lezen, schrijven, rekenen, spreken, taal en zelfs bewegingen (motorische vaardigheden). Onbehandeld kunnen ze later voor grotere problemen zorgen of voor een tragere vooruitgang tijdens de eerste schooljaren. 

De meest voorkomende leerstoornissen zijn:

• dyslexie (leesproblemen) en dysorthografie (spelling- en schrijfproblemen); ze komen vaak samen voor.
• dyscalculie: het kind heeft moeite met het begrijpen van wiskundige concepten, zoals het rangschikken van cijfers, inzicht in getallen en ruimtelijk inzicht.
• dysfasie: het kind heeft problemen met de spraak of het leren van taal. Meestal wordt dit al in de vroege ontwikkeling van het kind opgemerkt. Ontwikkelt de spraak zich moeizaam bij jouw kind, spreekt het nog maar weinig of niet met zinnen tegen de leeftijd van 2 jaar, dan zou het kunnen dat dit een voorteken is van dysfasie.
• dyspraxie: het kind heeft een bijzondere motorische onhandigheid die zich uit in niet goed gecoördineerde bewegingen; dit heeft niets te maken met een intellectuele achterstand of algemene medische toestand.
• gewone motorische onhandigheid: gaat vaak gepaard met een groter ontwikkelingsprobleem zoals ADHD.

Een leerstoornis staat los van de intelligentie van een kind.  Een normaal begaafd kind kan een leerstoornis hebben.  

Het hebben van een leerstoornis zou geen probleem mogen zijn, op voorwaarde dat de omgeving hier op de juiste manier mee omgaat. Dit wil zeggen dat er moet worden gekeken naar wat goed gaat, positief moet bevestigd worden.  Heel belangrijk is een juiste ondersteuning en het mee nadenken over hoe de zelfstandigheid en vooral het zelfbeeld van deze kinderen positief kan beïnvloed worden.